Beam me up Scotty…
Ο Λινουξάς ο πρώην Windowsάς και ο Τρέκκι.

Άρης : Ο θεός του πολέμου

aresmars.jpg

Ήταν γιος του Δία και της Ήρας. Ήταν ψηλός, όμορφος και πάντα κουβαλούσε πάνω του τ’ άρματα του πολέμου. Αν και γονείς του οι δύο θεοί, ποτέ δεν τον αγάπησαν πραγματικά, γιατί ήθελε συνέχεια να βασιλεύει στη γη ο πόλεμος και η δυστυχία. Όταν πολεμούσε τον βοηθούσαν οι δυο του γιοι, ο Φόβος και ο Δείμος, που σκόρπαγαν την απελπισία και τον τρόμο στους ανθρώπους που πολέμαγαν. Πιστή του βοηθός ήταν η Έριδα, που πάντα σκαρφίζονταν κάτι για να κάνει τους θνητούς να μαλώσουν μεταξύ τους.
Όλοι οι Ολύμπιοι θεοί τον αντιπαθούσαν και τον απέφευγαν. Μα κι οι άνθρωποι κατά βάθος τον μισούσαν, γι’ αυτό κι ήταν ο μόνος θεός που του είχαν φτιάξει τόσο λίγους ναούς. Μόνο μια θεά δεν τον έβλεπε με το ίδιο μάτι, αλλά τον θαύμαζε και τον έκανε παρέα, η Αφροδίτη. Ώρες ολόκληρες κάθονταν μαζί, χωρίς να λογαριάζουν τον Ήφαιστο, τον άνδρα της θεάς. Ώσπου μια μέρα τα ‘μαθε όλα κι αποφάσισε να τους εκδικηθεί. Είπε ψέματα λοιπόν πως θα ‘φευγε μακρινό ταξίδι, αλλά κρύφτηκε κάπου κοντά και περίμενε…
– Σε λίγο, σκεφτόταν, σαν ο ολόχρυσος δίσκος του Ήλιου τα μάτια του θα κλείσει, να ‘ρχεται κείνος θα φανεί, προφυλαγμένος μες στη σκοτεινιά… κι η Αφροδίτη, η αγαπημένη μου γυναίκα, την πόρτα θα ορθανοίξει, για να μπει τ’ όνειρό της. Όμως απόψε η νύχτα, η αλλοτινή τους φίλη, μια έκπληξη πικρή φυλάει να τους χαρίσει…
Πράγματι ο Άρης ανυποψίαστος πήγε στο παλάτι της Αφροδίτης κι άρχισαν να κουβεντιάζουν. Σε μια στιγμή κάθισαν πάνω στο κρεβάτι και τότε έγινε κάτι φοβερό! Ατσάλινα δίχτυα τους κουκούλωσαν και τους κράτησαν δεμένους σφιχτά. Τότε ο Ήφαιστος βγήκε απ’ την κρυψώνα του, κάλεσε τους άλλους θεούς και ντρόπιασε τους δύο ερωτευμένους για την κακή πράξη που ‘χαν κάνει, να κοροϊδέψουν τον θεό.
Μα δεν ήταν μόνο αυτή η φορά που ο Άρης είχε γελοιοποιηθεί. Κάποτε στον Τρωικό πόλεμο, είχε νικηθεί από την Αθηνά κι από ένα προστατευόμενο της, τον Διομήδη, που ο θεός ήθελε να τον σκοτώσει.
Τελικά ο Άρης ήταν αυτός που βγήκε πληγωμένος απ’ την σκληρή αναμέτρηση. Κι έναν καιρό πάλι, είχε πιαστεί αιχμάλωτος απ’ τα δύο εγγόνια του Ποσειδώνα, τους Αλωάδες, που ΄θελαν να κυριέψουν τον Όλυμπο κι ο Άρης θέλησε να μετρηθεί μαζί τους. Βέβαια το μόνο που κατάφερε ήταν να βρεθεί κλεισμένος σε μια κατασκότεινη φυλακή. Από κει μέσα τον γλίτωσε ο Ερμής. Αφού η Άρτεμη σκότωσε με τα βέλη της τους δυο πανύψηλους Αλωάδες.
Ο Άρης μετά από αυτό ντρεπόταν να γυρίσει στο παλάτι του, γιατί το θεωρούσε μεγάλη ντροπή που μια γυναίκα είχε βγει πάλι καλύτερή του.
Όμως υπήρξε και μια περίπτωση στη ζωή του θεού, που σκότωσε κάποιον, αλλά είχε δίκιο. Ο Άρης είχε μια κόρη, την Αλκίππη, που της κακοφέρθηκε ένας γιος του Ποσειδώνα, ο Αλιρρόθιος και γι’ αυτό ο θεός τον σκότωσε σε μονομαχία. Τότε ο Ποσειδώνας ζήτησε να δικαστεί ο δολοφόνος κι έτσι η δίκη έγινε πάνω σ’ έναν βράχο στην Αθήνα, όπου ο Άρης βρήκε το δίκιο του και αθωώθηκε. Όσο για το βράχο, από τότε ονομάστηκε Άρειος Πάγος, γιατί στην αρχαιότητα, «πάγος » σήμαινε βράχος, κι έγινε το καλύτερο και το πιο δίκαιο δικαστήριο της πόλης.
Σύμβολα του Άρη ήταν το σπαθί, το δόρυ, ο πυρσός και οι γύπες που έτρωγαν μετά τις μάχες τα σώματα των σκοτωμένων. Ήταν ο μόνος θεός που είχε χαρίσει τόσες δυστυχίες στους θνητούς. Μα και τα παιδιά του δεν ήταν καλύτερά του. Σκληρά και κακά, χωρίς να ‘χουν καμία ιδιαίτερη εξυπνάδα ή άλλη ικανότητα, σκέφτονταν μόνο πως θα βασάνιζαν τους ανθρώπους.
Έτσι έκανε και ο Κύκνος, ένας απ’ τους γιους του θεού, που σκότωνε όποιον άνθρωπο πέρναγε από κοντά του, γιατί ήθελε να χτίσει ένα μεγάλο ναό στον πατέρα του μ’ ανθρώπινα κόκαλα. Τελικά τον Κύκνο τον σκότωσε ο ήρωας Ηρακλής, που δεν άντεχε να βλέπει ζωντανό ένα τόσο κακό πλάσμα.
Αλλά κι ο Άρης, ο πιο κακός θεός του Ολύμπου, ο θεός του πολέμου, στάθηκε το αιώνιο πρόβλημα των θνητών και των αθανάτων. Όλοι τον μισούσαν και δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως ήταν δυνατόν να νιώθει ευχαρίστηση, όταν έβλεπε να κυλά ανθρώπινο αίμα και να καίγονται πόλεις που με τόσο κόπο είχαν χτιστεί…

http://67.18.47.148/com/index/am/text/aris.htm

Advertisements
%d bloggers like this: