Beam me up Scotty…
Ο Λινουξάς ο πρώην Windowsάς και ο Τρέκκι.

Hρακλής

Ο Ηρακλής ήταν από τους κεντρικούς ήρωες της Ελληνικής μυθολογίας, αν όχι ο βασικότερος.
Πολλοί τον θαύμαζαν και μιλούσαν για αυτόν όχι μόνο για την σωματική του δύναμη και την γενναιότητα του αλλά και για την σωστή του κρίση.
Υπάρχει ένας μύθος σχετικά με τον Ηρακλή όταν εκείνος ήταν νέος άνδρας ακόμη και δεν είχε λάβει ακόμα δράση μέσα από τους άθλους του.

Μια μέρα λοιπόν ο Ηρακλής καθόταν σε ένα σταυροδρόμι όταν ξαφνικά είδε μπροστά του 2 γυναίκες, όμορφες κι επιβλητικές σαν θεές.
Έκπληκτος τις ρώτησε ποιές είναι και τι ζητούν από αυτόν.
Η πρώτη γυναίκα που του μίλησε του συστήθηκε ως Τύχη, πολλοί όμως έλεγαν οτι το πραγματικό της όνομα ήταν Κακία.
Η Κακία ήταν πολύ εντυπωσιακή γυναίκα, πολύ περιποιημένη, αρωματισμένη, με ένα λάγνο βλέμμα κι η όλη συμπεριφορά της ήταν προκλητική.
Του είπε οτι θα έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στις 2 τους και να ακολουθήσει το μονοπάτι που θα του πρότεινε η κάθε μια τους.
Η Κακία λοιπόν του υποσχέθηκε ένα δρόμο ίσιο, εύκολο κι όμορφο, γεμάτο απολαύσεις, μια ζωή στην οποία κυρίαρχο ρόλο θα είχαν οι όμορφες γυναίκες, τα πλούτη, οι παρέες και τα γλέντια.
Ο νεαρός Ηρακλής γοητευμένος από τις περιγραφές της Κακίας κι ανυπομονώντας να βιώσει όσα η πανέμορφη θεά του υποσχέθηκε, αμέσως ετοιμάστηκε να την ακολουθήσει και να βαδίσει το μονοπάτι που του υποσχέθηκε.
Πρόν όμως φύγει με την Κακία, άκουσε την αυστηρή φωνή της Αρετής να τον φωνάζει με το όνομα του.
Η Αρετή ήταν μια γυναίκα λιτή, χωρίς την περιποίηση που είχε η Κακία κι ήταν μια σεμνή γυναίκα.
Παρόλα αυτά, όταν την παρατηρούσε κανείς θα έβλεπε οτι είχε μια φυσική ομορφιά και μια φυσική γυναικεία χάρη η οποία δεν είχε σε τίποτα να θεωρηθεί κατώτερη από την ομορφιά της Κακίας.
Η Αρετή λοιπόν του είπε οτι ο δρόμος που του προσφέρει δεν είναι ένας δρόμος ίσιος κι εύκολος, όπως αυτός που του προσέφερε η Κακία.
Ήταν ένας δρόμος γεμάτος στροφές και δυσκολίες, ένας δρόμος όμως ο οποίος θα του προσέφερε την δυνατότητα να βοηθάει τους ανθρώπους που θα είχαν ανάγκη για βοήθεια, να μάχεται για το καλό και το δίκαιο και που πιθανώς θα του προσέφερε μια υστεροφημία ανάμεσα στους ανθρώπους κάνοντας τον ήρωα.
Του είπε επίσης οτι αν ήταν εκείνη η επιλογή του, η ζωή του δεν θα είχε τις απολαύσεις που του υποσχέθηκε η Κακία.
Το δίλημμα για κάποιον άλλον στη θέση του Ηρακλή θα ήταν μεγάλο κι ίσως σκεφτόταν τι να προτιμήσει.
Ο Ηρακλής μετανιωμένος για τον πρότερο παρορμητισμό του είπε αμέσως στην Αρετή οτι θέλει να ακολουθήσει τον δικό της δρόμο με τις όποιες στροφές του θα είχε αυτό.
Τότε οι 2 γυναίκες χάθηκαν κι ο Ηρακλής σύντομα βρήκε τον δρόμο στην ζωή του….

Το όνομα του Ηρακλή έχει ταυτιστεί με τη δύναμη τον ηρωισμό και τη μεγαλοπρέπεια. Αυτός ημίθεος που έγινε σύμβολο μια και η φήμη του έφτασε σε κάθε άκρη του γνωστού ως τότε κόσμου, αντιπροσωπεύει οτιδήποτε υπεράνθρωπο και μεγάλο. Δεν υπήρξε κατόρθωμα που να μην το κάνει Ηρακλής. Τα προβλήματα που παρουσιάζονταν στης κοινωνίες όλης σχεδόν της Ελλάδας αλλά και πέρα από αυτήν , ένας μόνο άνθρωπος μπορούσε να τα λύσει αυτός ήταν πάντα ο Ηρακλής. Πάλεψε με κακούργους , τέρατα, στρατούς, θεούς, στοιχεία της φύσης, αρρώστιες, ακόμα και με το θάνατο και βγήκε νικητής! Ο φημισμένος ήρωας που ήταν προικισμένος με υπερφυσικές χάρες αλλά και ανθρώπινες αδυναμίες, ανήκει στη γενιά των Περσειδών.

Γεννήθηκε στη Θήβα από Αμφιτρύωνα και την Αλκμήνη. Ο αληθινός του πατέρας όμως ήταν ο Δίας που επωφελήθηκε κάποια νύχτα από την απουσία τον Αμφιτρύωνα, πήρε τη μορφή του και κοιμήθηκε με την Αλκμήνη. Όταν ο Ηρακλής γεννήθηκε, δεν ήρθε μόνος του στον κόσμο, αλλά με το δίδυμο αδερφό του Ιφικλή, που ο μύθος τον αναφέρει σαν γνήσιο γιο του Αμφιτρύωνα, αφού η σύλληψη του έγινε το επόμενο βράδυ με την επιστροφή του πατέρα του. Η θεά ‘Ηρα, δεν άργησε να εκδηλώσει τη ζήλια της για το βρέφος το οποίο απέδειξε σε ηλικία οκτώ μηνών τη θεϊκή του καταγωγή. Κάποιο βράδυ που η Αλκμήνη είχε βάλει τα δίδυμα να κοιμηθούν, η ‘Ηρα έστειλε στην κούνια τους δύο τεράστια φίδια που τυλίχτηκαν γύρω τους. Ενώ ο Ιφικλής άρχισε να κλαιει, ο Ηρακλής χωρίς να φοβηθεί, άρπαξε ένα φίδι από κάθε χέρι και τα έπνιξε.

Ο Ηρακλής έφηβος

Σαν έφηβος ο ημίθεος ήταν δυνατός, ζωηρός ανυπάκουος και με ασυνήθιστη ανάπτυξη. Στα δεκαοχτώ του χρόνια είχε κιόλας πραγματοποιήσει τον πρώτο του άθλο: σκότωσε το λιοντάρι του Κιθαιρώνα που ήταν τόσο άγριο ώστε προξενούσε τεράστιες ζημιές στα κοπάδια χωρίς κανείς να μπορεί να το εξοντώσει. Την ίδια περίπου εποχή καθώς αυτός ο ψηλός Kι ωραίος έφηβος περπατούσε, είδε το δρόμο στον οποίο βάδιζε, να χωρίζεται στα δύο. Ο ένας δρόμος ήταν αρχικά πλατύς όμορφος, αλλά μακριά στο βάθος στένευε. Στην αρχή αυτού του δρόμου ήταν μια όμορφη γυναίκα ντυμένη φανταχτερά. Ο άλλος δρόμος στην αρχή ήταν στενός, γεμάτος αγκάθια που όμως πέρα μακριά, γινόταν πλατύτερος κι ανθοστόλιστος. Στη στενή του είσοδο στεκόταν μια γλυκιά και σεμνή γυναίκα ντυμένη απλά κι αρχοντικά. -Ποιες είστε; ρώτησε ο Ηρακλής. -‘Έλα μαζί μου, του είπε η πρώτη. Θα σε κάνω ευτυχισμένο. Το όνομα μου είναι Κακία. -Ακολούθησε με, του είπε η δεύτερη. Θα κερδίσεις την εκτίμηση, το σεβασμό και την αγάπη των ανθρώπων. Με λενε Αρετή. Ο Ηρακλής σκέφτηκε για λίγο κι αποφάσισε να ακολουθήσει την Αρετή.

Ο Ημίθεος Ηρακλής

Τα επόμενα χρόνια, η φήμη του Ηρακλή άρχισε να εξαπλώνεται παντού και κανείς δεν μπορούσε να τον συναγωνιστεί στη δύναμη και την ανδρεία. Ο βασιλιάς της Θήβας Κρέοντας, τον παντρεύει με την κόρη του Μεγάρα για να τον τιμήσει για την γενναιότητά του. Όμως η θεά ‘Ηρα που ζητά πάντα ευκαιρία να του κάνει κακό, του στέλνει την Τρέλα που τον κυριεύει. Σε μια κρίση του ο ήρωας σκοτώνει τα παιδιά που είχε αποκτήσει με τη Μεγάρα. Όταν συνήλθε ο Ηρακλής και συνειδητοποίησε αυτά που είχε κάνει, θέλησε να αυτοκτονήσει. Τελικά αποφάσισε να ζητήσει συμβουλή από το μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός της Πυθίας έλεγε, πως για να εξαγνιστεί από το φόνο των παιδιών του, έπρεπε να πάει στο Άργος και να μπει στην υπηρεσία του εξάδελφου του βασιλιά Ευρυσθέα για δώδεκα χρόνια, Με εντολή του Ευρυσθέα ο Ηρακλής έπρεπε να εκτελέσει τους άθλους που θα του χάριζαν το τίμημα της αθανασίας και την είσοδό του στον Όλυμπο. ‘Έτσι ο αγαπημένος αυτός ήρωας παρουσιάστηκε στον βασιλιά του Άργους ο οποίος από προσωπική εμπάθεια για τον ήρωα, εξάντλησε με τις διαταγές του κάθε επικίνδυνη και ακατόρθωτη αναμέτρηση με τέρατα και υπερφυσικά φαινόμενα της εποχής.
Ο οπλισμός του Ηρακλή περιλάμβανε το χαρακτηριστικό ρόπαλο που έφτιαξε ο ίδιος για την πραγματοποίηση του πρώτου του άθλου, το ξίφος που του το έδωσε ο Ερμής, το τόξο και τα βέλη δώρα του Απόλλωνα, ενώ ο ‘Ήφαιστος του είχε χαρίσει έναν χρυσό θώρακα κι ο Ποσειδώνας τα άλογά του, Λενε πως η Αθηνά είχε προσθέσει ένα πέπλο στο θώρακα του Ηφαίστου ή ακόμα ότι εκείνη είχε προσφέρει όλα τα δώρα εκτός από το ρόπαλο.

Ηρακλής έκανε πολλά ακόμα κατορθώματα και άθλους, ξεκίνησε εκστρατείες, έκανε πολέμους και εξολόθρεψε ληστές και θηρία της εποχής του. Υπάρχουν πολλές διηγήσεις και θρύλοι που τα περιγράφουν σε διάφορες εκδοχές.
Το τέλος του μύθου του όμως συνδέεται με το μοιραίο γάμο του με τη Δηιάνειρα που την ένωση μαζί της αποφάσισε στο ταξίδι του στον Άδη, όταν συνάντησε τον αδελφό της Μελέαγρο και του το υποσχέθηκε, θα λέγαμε πως η συμφωνία αυτή ανάμεσα τους σ’ ένα τόπο όπως ο Κάτω Κόσμος έπαιξε αποφασιστικό ρόλο.
(πηγή : esoterica.gr)

Advertisements
%d bloggers like this: