Beam me up Scotty…
Ο Λινουξάς ο πρώην Windowsάς και ο Τρέκκι.

To savoir-vivre του πιτόγυρου.

‘Ολα θέλουν τον τρόπο τους.
Ακόμη και η βρώση μιας ζουμερής πίτας με γύρο (ή και… σουβλάκι, σεφταλιά, λουκάνικο, μπιφτέκι, κοτόπουλο…)

Καιρός είναι να αποδοθεί σωστά η διαδικασία, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα μέρη :

α. Κατανάλωση εντός καταστήματος.
β. Κατανάλωση στο δρόμο.
γ. Κατανάλωση εντός της οικίας μας.
δ. Κατανάλωση εντός φιλικής οικίας.

Και πάντοτε μιλάμε για παραδοσιακή πίτα με γύρο (ή άλλο κρεατικό) και όχι για τα εκτρώματα τύπου Pit-a-Pita ή άλλα σκευάσματα, προσφερόμενα ως “Πίτα με γύρο”, περιέχοντα κάθε είδους φαγώσιμα, ξένα ως προς την παραδοσιακή γεύση του πιτόγυρου.

Το παραδοσιακό πιτόγυρο αποτελείται από : Χοιρινό κρέας, πατάτες, τζατζίκι, κρεμμύδι, λίγο αλάτι, λίγο κόκκινο πιπέρι, ντομάτα και ενίοτε λίγο μαρούλι, τυλιγμένα σε παραδοσιακή κυκλική, παχιά και μαλακή πίτα διαμέτρου περίπου 16 – 18 εκ, όλα μαζί, τυλιγμένα σε κωνικό σχήμα, με το αρχικά βρώσιμο μέρος να διαγράφει κλίση γωνίας (σε σχέση με το έδαφος) 30 μοιρών.

α. Κατανάλωση εντός καταστήματος.

Εάν τυγχάνει να είστε τακτικός θαμώνας, με την είσοδό σας στο χώρο, αρκεί ένα νεύμα σας στον αρμόδιο πιτοσυσκευαστή για να λάβει την εντολή να σας ετοιμάσει το γνώριμο έδεσμά σας.

Για την κατανάλωσή του σε τέτοιο χώρο, δεν απαιτούνται συγκεκριμμένες τεχνικές.

Τραβήξτε προς τα κάτω την προεξέχουσα γωνία χαρτιού, σχηματίστε με το κεφάλι σας γωνία 22 μοιρών προς τα δεξιά και ξεκινήστε να τρώτε από το ελεύθερο κομμάτι ζυμαριού.

Η πρώτη μπουκιά είναι πολύ σημαντική μιας και θα ετοιμάσει τον ουρανίσκο σας για το υπόλοιπο γεύμα.

Ανοίξτε το στόμα σας όσο πιο διάπλατα γίνεται και τοποθετήστε το πάνω απο το πιτόγυρο.

Πάρτε ανάσα βαθυά και δαγκώστε.

Αποκόψτε το πρώτο κομμάτι, το οποίο θα πρέπει να σας έγει γεμίσει το στόμα σε σημείο ώστε να δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε παραπέρα.

Με αργές, δυνατές κινήσεις μασήστε ρυθμικά.

Καταπιείτε σε μικρές δόσεις.

Πιείτε μια γουλιά νερό.

Επαναλάβετε τη διαδικασία και κάθε φορά δαγκώστε και αποκόψτε μικρότερο κομμάτι.

Στο τέλος, ξεδιπλώστε το χαρτί και γλύψτε τα ζουμιά πάνω του.

Είναι το επιδόρπιο, το κερασάκι στην τούρτα… μετά απο μια πετυχημένη κατανάλωση πιτόγυρου.

β. Κατανάλωση στο δρόμο.

Δεν αποτελεί την πρώτη μας επιλογή, μιας αυτού του είδους η κατανάλωση απαιτεί γουρούνιασμα δημοσίως.

Ξετυλίγουμε ελαφρά το πλεόνασμα του χαρτιού περιτύλιξης και παίρνουμε την πρώτη μας μπουκιά, η οποία είναι πάντοτε μικρή.

Αν είστε δε γυναίκα, θα πρέπει να είναι ακόμη μικρότερη, για να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις στους περαστικούς.

Συνεχίστε τη βρώση με μικρότερες μπουκιές.

Σε κάθε τρίτη κατάποση, κοιτάτε με άγριο μάτι τους περαστικούς που τρώνε επιτηδευμένα και με στυλ μια τυρόπιτα, ένα κουλούρι ή ένα κρουασάν με τις πραλίνες να τρέχουν από το πλάϊ και οι οποίοι σας κοιτάνε επίσης αγριεμένα… και με ζήλια που προτιμήσατε κάτι τόσο ζουμερό αντί για ένα αμφιβόλου ποιότητος, προκατεψυγμένο προιόν μαζικής βιομηχανοποιημένης κατασκευής.

Σε κάθε δεύτερη μπουκιά, σκουπίζουμε το στόμα μας με τη χαρτοπετσέτα.

Το σκούπισμα των χειλέων απαγορεύεται δια ροπάλου στην κατανάλωση εντός του καταστήματος.

γ. Κατανάλωση εντός της οικίας μας.

Σε αυτή την κατηγορία, οι διαδικασίες είναι απλές. ‘Εχοντας παραλάβει το πιτόγυρο τυλιγμένο και σε σακουλάκι, σκίζουμε τη συσκευασία, διαλύουμε το χαρτί περιτυλίγματος της πίτας και ορμάμε κατά βούληση, τρώγοντας όπως μας αρέσει, γουρουνιάζοντας ανηλεώς.

Απαραίτητο είναι το ολικό ξετύλιγμα της πίτας όταν φτάσουμε στα ¾ της συνολικής ποσότητας, το οποίο βάζουμε ολόκληρο στο στόμα μας και καταπίνουμε έχοντας θάρρος, αυτοέλεγχο και προπαντός :

– ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ δια ροπάλου η χρήση πιάτου για να τοποθετήσουμε την πίτα.

– Αντ’ αυτού, κάνουμε χρήση της τσάντας που μας έχουν δώσει.

Γρήγορο φαγητό είναι, δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο πλένοντας και πιάτα απο πάνω !

δ. Κατανάλωση εντός φιλικής οικίας.

  1. Ξετυλίγουμε προσεκτικά το χαρτί αφού πρώτα δεχθούμε ευγενικά το πιάτο που μας προσφέρουν για να το ακουμπήσουμε.

  2. Αν δεν μας προσφέρουν πιάτο, το ζητάμε ευγενικά, για να μη λερώσουμε το χαλί.

  3. Τρώμε με μικρές σταθερές μπουκιές.

  4. ‘Οταν τρώμε πιτόγυρο δε γυρνάμε το κεφάλι μας να μιλήσουμε. Δε μας φταίει σε τίποτε ο συνομιλητής μας να δεχτεί κομμάτια σκόρδου στο πρόσωπό του.

  5. Δεν γλύφουμε ποτέ τα ζουμιά στο χαρτί.

  6. Με κοφτές κινήσεις τυλίγουμε το εναπομείναν χαρτί και το τοποθετούμε στο πιάτο.

  7. Πάντα σκουπίζουμε το στόμα μας μετά από κάθε μπουκιά.

Κάποτε με καλέσαν σε ένα ακριβό, κυριλέ εστιατόριο, ξέρετε, απο αυτά που η κάθε μπουκιά κοστίζει 30 Ευρώ.

Στο τέλος, καθώς φεύγαμε, λέω στην παρέα :

  • “Προχωρήστε εσείς, πάνω να φάω κάτι στην απένταντι ψησταριά και έρχομαι”

  • ΜΑ.. ΜΟΛΙΣ ΦΑΓΑΜΕ !

  • Λάθος, ΕΣΕΙΣ φάγατε… εγώ τσίμπησα!

TREKOS + PITA GYRO = LOVE FOR EVER !

*************************************************

Ήταν προσφορά του Π.Ε.Ο.Σ

Πιτολατρικού
Ελληνικού
Οργανισμού
Σουβλατζίδικων

3 Responses to “To savoir-vivre του πιτόγυρου.”

  1. Σα-βούρ-α-βιβρ!

  2. Βρε βρε βρεεεε και μας το κράταγες κρυφό τόσο καιρό😛😀

  3. Είμαι κρυψουλιάρης…🙂

    Καλώστηνα ! Μαζευόμαστε σιγά-σιγά…

    =\/= Live long and prosper!


Comments are closed.

%d bloggers like this: